burayı çok eskiden

bir pencerede görmüştüm ben

öyle denize karşı

sessiz bir pencerede

belki düştü bilmiyorum

çünkü o zamanlar

aynıydı gerçekle düş

 

perdeler örtüldü

kışlar ve ayrılıklar girdi araya

sessiz

denize karşı o pencere

unutuldu gitti

 

ne zaman gördüm peki

fısıldasa ya belleğim

üstümden geçen rüzgar hatırlar mı

tuzlu, yosunlu rüzgar

 

bir yaban tavşanı koşmuştu

sakız çalılarına kış bahçesine

tilkiler ötede durmuşlar

dünyanın en güzel diken demetleri

korkarak geçmişti karşıya

 

sessiz, efsunlu gece söyle

aynı pencere mi bu şimdi

perdeleri nerede

 

nal sesleri duyuldu yoldan

yarımadanın son iki atı

bilmiyorlar bunu

 

kocabük mü duran karşıda

lekesi mi şiirde kalan

 

semih çelenk (kasım-2017)